نامه نویسی و توانایی حل مسئله|مصاحبه با عاطفه عطایی

با او در مدرسه‌ی نویسندگی آشنا شدم

 اتفاقا ساکن یک شهر از آب درآمده بودیم و به لطف جمعی از دوستان دیگر نویسنده قراری گذاشتیم و ملاقاتی. از آن به بعد دوستی‌ای بین ما شکل گرفت. در تمام کلاس‌ها استاد کلانتری از سبک خاص او و توانایی بالقوه‌اش در نامه نویسی صحبت می‌کرد. من که هیچ چیز از نامه نویسی نمی‌دانستم تصمیم گرفتم کمی از دوست نویسنده‌ام یاد بگیرم و به این ترتیب مصاحبه‌ی من با عاطفه‌ی عطایی عزیزم شکل گرفت.

سلام عاطفه‌ی عزیزم

اول از همه لطف کن و در مورد کودکی خودت، قبل از دوران مدرسه کمی توضیح بده

اگر قرار هست در مورد نوشتن بگم، چیزی یادم نمیاد. کلن از دوران قبل از مدرسه خاطره‌ای ندارم و چیز زیادی یادم نمیاد.

یادت هست اولین دست نوشته‌ت چی بود؟

جایی، احتمالن توی مدرسه شنیده بودم که ابرها هر کدام شکل یک موجود، حیوان یا گیاه هستند. من مدام به آسمان نگاه می‌کردم و سعی می‌کردم ابرها را به چیزی تشبیه کنم و بعد از آن می‌نوشتم و سعی می‌کردم شبیه به شعر باشد. احتمالن کلاس چهارم و پنجم بودم آن زمان.

از کی شروع کردی به نوشتن نامه؟

اولین نامه‌هام را در سن سیزده سالگی و برای حضرت زهرا سلام الله علیها نوشتم. و از ایشون درخواست کمک می‌کردم.

نامه‌ نوشتن باعث میشه چه احساسی داشته باشی؟

برای اینکه بگم چه احساسی دارم باید اول بگم چه نگاهی داشتم. نامه نوشتن برای من شبیه به نشان دادن روح است. اگر دقیق‌تر بخوام بگم لخت کردن روح. زمانی که نامه می‌نویسی پوشش‌های ظاهری را کنار می‌زنی، نقاب‌ها را برمی‌داری و از عمیق‌ترین یا شاید تاریک‌ترین بخش‌های درونی‌ات برای یک نفر که به او اعتماد داری حرف می‌زنی نه تنها‌ بخش‌های تاریک بلکه بخش‌های قدیمی روحت. در چنین حالتی من به شخصی که به آن علاقه و اعتماد دارم میتوانم بنویسم.

بارها دیدم که خودت رو مورد خطاب قرار می‌دی، می‌تونی کمی در این مورد صحبت کنی؟

نوشتن را با صفحات صبحگاهی شروع کردم. نه با خواندن یا مدرسه رفتن و یا شناخت یک نویسنده‌ی مشهور. وقتی رفتم به سمت نوشتن که مشکلی در زندگیم به وجود آمد. زمانی که با سختی‌ها مواجهه شدم و مجبور به حل کردن مشکلاتی شدم. توی این دوره دوست و شخص قابل اعتمادی نداشتم برای همین به نوشتن روی آوردم. از نوشتن برای فکر کردن استفاده می‌کردم. برای تحلیل و بررسی شرایطی که داشتم، برای بالا بردن کیفیت نگاهم، برای توانایی حل مسئله‌م و شخصیتم به سمت نوشتن رفتم. نیاز داشتم مسائلی رو حل کنم و باید حل مسئله رو یاد می‌گرفتم. نامه نوشتن خودم به خودم برای حل مسئله‌ی خودم.

این مخاطب قرار دادن خود و صحبت با ناخوداگاه چه احساسی داره؟ آیا باعث شده که به خود شناسی عمیق‌تری دست پیدا کنی؟ کمی توضیح بده لطفا.

خیلی کمک کننده‌س. خیلی حس فوق العاده ای داره. احساسش عجیبه. شاید مسخره به نظر برسه در ابتدا اما با گذر زمان خودت به خودت جواب‌هایی میدی که شوکه میشی. چیزهایی در وجود تو هست و فقط وقتی که با خودت حرف بزنی میتونی به این موارد دست پیدا کنی. نکته جالب دیگه اینه که تراپی رفتن‌های من با یکی از دوستانم همزمان شده، دوستم زمانی که دچار خشم میشه خیلی بد میتونه کنترل کنه خودش و نشخوارهای ذهنیش رو. اما من خیلی بهتر میتونم خودم رو کنترل کنم. هر مسئله‌ای که تبدیل به نشخوار ذهنی میشه رو کنترل میکنم. به جایی رسیده که ذهنم بدون نوشتن هم میتونه خودشو کنترل کنه و میتونم خودم رو به ثبات برسونم و به نتیجه برسم و همه‌ی اینها به خاطر حرف زدن با خودم در نامه‌ها است. برای مدیریت بحران، برای شناخت خود، مدیریت روابط با دیگران و احساس تسلطی که به من میده دوسش دارم. من از نا امنی متنفرم و نامه کمکم میکنه که به شرایط احساس تسلط داشته باشم.

معمولن چه زمانی احساس می‌کنی که نوشتن نامه از سایر نوشتن‌ها کمک بیشتری به حالت می‌کنه؟

چون نامه نشون دهنده‌ی عمق وجود هست. زمانی که خیلی خوشحال یا غمگین هستم‌، زمانی که نیاز دارم کسی کمک کنه یا با کسی احساسم رو به اشتراک بذارم زمانی که حس خوشی و غم به عمیق‌ترین بخش‌های روحم می‌رسه اون بخش‌های عمیق روحم که شبیه یک سالن با ستون‌های بلند میبینم اون وقت نیاز به نامه نوشتن رو حس میکنم. اونوقت که یک نور یا سیاهی به اون سالن برسه. احساست عمیق و نامه به هم پیوند خوردند.

اگه قرار باشه یه سبک رو تا همیشه ادامه بدی، اون سبک می‌تونه نامه نویسی باشه؟

آره حرف زدن با خودم میتونه یه سبک باشه و اون میتونه در قالب نامه باشه. پس چراکه نه.

چه نکاتی در مورد نامه نویسی هست که پیشنهاد می‌دی علاقه مندان به نامه نویسی اون رو رعایت کنند؟

خودشان را سانسور نکنند. از جمله بندی‌های عجیب نترسند، یعنی نگویند آنچه که نوشتم درست است یا نه. هیچ چیز رو در نوشتن نامه غیرمعمول ندانند از موی روی پتو گرفته یا هرچیز دیگری. مهمترین چیز در نامه آزاد گذاشتن خود برای نوشتن و نشان دادن خود است.

به عنوان سخن پایانی چه موضوعی هست که بخواهی بگی؟

برای شروع با نوشتن برای عزیزترین شخصی که در زندگی و وجودتان دارید شروع کنید. نامه یکی از شیرین‌ترین نوع نوشتن است. تنها متن‌هایی که من هیچ وقت از خواندنش خسته نمی‌شوم نامه است و نامه برای من جذاب‌ترین سبک نوشتن است.

خیلی ممنون از شما و زمانی که به این مصاحبه اختصاص دادید.

دیدگاهتان را بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *